شماره ۱۸۱ - زان پیشتر که باده به پیمانه آشناست

زان پیشتر که باده به پیمانه آشناست
چشم ترم به گریهٔ مستانه آشناست ۱

چون مردمک، نمی رود از دیده خال تو
مرغ نگاه من، به همین دانه آشناست ۲

روی نیاز، چون گل رعنا دو رنگ نیست
یکسان دلم به کعبه و بتخانه آشناست ۳

عادت به سخت رویی ایام کرده ایم
با سنگ کودکان، سر دیوانه آشناست ۴

بیگانه است در نظرم دور آسمان
چشمم همین به گردش پیمانه آشناست ۵

در آتشم ز نسبت شمشاد با قدت
در غیرتم که زلف تو با شانه آشناست ۶

گرد خط از رخت ننشیند به آب تیغ
این بوستان، به سبزهٔ بیگانه آشناست ۷

چون شمع، زنده ایم حزین از حدیث عشق
ما را زبان به گرمی افسانه آشناست ۸