خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، به بیان احساسات شاعر درباره عشق، جدایی، و رنجهای عاشقانه میپردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند باده، گریه، خال، کعبه، بتخانه، و شمع استفاده کرده تا عمق احساسات خود را نشان دهد. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند نیاز، غیرت، و افسانههای گرم دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند باده و مستی ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروههای سنی پایینتر داشته باشد.
شماره ۱۸۱ - زان پیشتر که باده به پیمانه آشناست
زان پیشتر که باده به پیمانه آشناست
چشم ترم به گریهٔ مستانه آشناست ۱
چون مردمک، نمی رود از دیده خال تو
مرغ نگاه من، به همین دانه آشناست ۲
روی نیاز، چون گل رعنا دو رنگ نیست
یکسان دلم به کعبه و بتخانه آشناست ۳
عادت به سخت رویی ایام کرده ایم
با سنگ کودکان، سر دیوانه آشناست ۴
بیگانه است در نظرم دور آسمان
چشمم همین به گردش پیمانه آشناست ۵
در آتشم ز نسبت شمشاد با قدت
در غیرتم که زلف تو با شانه آشناست ۶
گرد خط از رخت ننشیند به آب تیغ
این بوستان، به سبزهٔ بیگانه آشناست ۷
چون شمع، زنده ایم حزین از حدیث عشق
ما را زبان به گرمی افسانه آشناست ۸
چشم ترم به گریهٔ مستانه آشناست ۱
چون مردمک، نمی رود از دیده خال تو
مرغ نگاه من، به همین دانه آشناست ۲
روی نیاز، چون گل رعنا دو رنگ نیست
یکسان دلم به کعبه و بتخانه آشناست ۳
عادت به سخت رویی ایام کرده ایم
با سنگ کودکان، سر دیوانه آشناست ۴
بیگانه است در نظرم دور آسمان
چشمم همین به گردش پیمانه آشناست ۵
در آتشم ز نسبت شمشاد با قدت
در غیرتم که زلف تو با شانه آشناست ۶
گرد خط از رخت ننشیند به آب تیغ
این بوستان، به سبزهٔ بیگانه آشناست ۷
چون شمع، زنده ایم حزین از حدیث عشق
ما را زبان به گرمی افسانه آشناست ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - تلقین حجت از لب جانانم آرزوست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
