شماره ۱۹۰ - شمع سان با تو شبم رفت و تمنا مانده ست

شمع سان با تو شبم رفت و تمنا مانده ست
همه تن صرف نظر گشت و تماشا مانده ست ۱

به امیدی که فتد در دل برقی رحمی
خرمن ما گره خاطر صحرا مانده ست ۲

صبح محشر شد و افسانهٔ زلفش باقی ست
شب درین قصه به سر رفت و سخنها مانده ست ۳

در ره عشق هنوزم سر سودا باقی ست
دستم ار گشته تهی، آبلهٔ پا مانده ست ۴

نشئهٔ باده دهد، ذکر مدامی که مراست
رشتهٔ سبحه ام از پنبهٔ مینا مانده ست ۵

دامن حسن، ملامت کش آلایش نیست
یوسف آزاده و تهمت به زلیخا مانده ست ۶

دل بی طاقتی از عشق به جا مانده حزین
خاطر نازکی از باده به مینا مانده ست ۷