هوش مصنوعی: این شعر از فروغ فرخزاد بیانگر درد و رنج عاشقانه، احساس سوختن در آتش عشق و فراق است. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند گل، آفتاب، برق و شمع برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. متن پر از تصاویر شعری است که حس سوختن و نابودی را در عشق و فراق به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۹۳ - فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت

فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
گیاه تشنه جگر بودم، آفتابم سوخت ۱

چو برق مدّ حیات است شاهراه فنا
سبک عنانی این عمر پر شتابم سوخت ۲

نه دست بر دل من می نهی نه پای به چشم
بیا که رشک عنان، غیرت رکابم سوخت ۳

شب فراق تو از بس که شعله در جان ریخت
چو شمع، گریهٔ آتش عنان، در آبم سوخت ۴

چه آتشی ست، حزین این که در جگر داری؟
فسانهٔ تو شنیدم، به دیده خوابم سوخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - زان شراری که نهان در دل خارا می سوخت
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - نگاه گوشهٔ آن چشم میگسارم سوخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.