هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. بلبل و پروانه نماد عاشقانی هستند که در مسیر عشق دچار درد و رنج میشوند. تاریکی جهان و ناملایمات آن، همراه با اشک و خون، تصویری از یک عشق پررنج را ترسیم میکند. در نهایت، مرگ عاشق و سوگواری شمع برای پروانه، پایان تلخ این داستان عاشقانه است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه، نمادگرایی پیچیده، و توصیفهای احساسی و گاه تلخ موجود در شعر، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب میسازد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۲۲۱ - بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت
بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت
این ره بزم، آن یکی، راه گلستان گرفت ۱
تیره شبستان دهر، جای نشستن نبود
دامن جان مرا، صحبت جانان گرفت ۲
جور جهان می شود، قسمت خونین دلان
خار، مکافات برق، ز آبله پایان گرفت ۳
خونی صد خانه است، اشک جهان گرد من
شکرکه این سیل خون، راه بیابان گرفت ۴
آن دل نامهربان سوخت به مرگ حزین
ماتم پروانه را، شمع به سامان گرفت ۵
این ره بزم، آن یکی، راه گلستان گرفت ۱
تیره شبستان دهر، جای نشستن نبود
دامن جان مرا، صحبت جانان گرفت ۲
جور جهان می شود، قسمت خونین دلان
خار، مکافات برق، ز آبله پایان گرفت ۳
خونی صد خانه است، اشک جهان گرد من
شکرکه این سیل خون، راه بیابان گرفت ۴
آن دل نامهربان سوخت به مرگ حزین
ماتم پروانه را، شمع به سامان گرفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - ای یوسف مصر از تو گرفتار محبت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
