شماره ۲۳۳ - در کوی تو نقش قدمم، حالتم این است

در کوی تو نقش قدمم، حالتم این است
برخاستنم نیست ز جا، طاقتم این است ۱

با عشق تو زادم من و با درد تو بودم
با مهر تو در خاک روم، ملّتم این است ۲

از غیرت شوق است که چون رنگ پریده
خود نامه و خود نامه برم، عادتم این است ۳

هم دل شنود پرده سراییدن دل را
می گویم و خود می شنوم، صحبتم این است ۴

پرورده ز بس ذائقه را عشق به تلخی
شربت نهم و زهر کشم، لذّتم این است ۵

جایی که شود بستر راحت، دم شمشیر
میدان به تپیدن ندهم، فرصتم این است ۶

بیزارم از آن کفر که آموختنی شد
بت، برهمنان را چه کند؟ غیرتم این است ۷

صد پیرهن صبر قبا گشت و ز ناموس
دستی به گریبان نزدم، حسرتم این است ۸

از انجمن کثرت خود نیست گزیری
گاهی مگر از خویش روم خلوتم این است ۹

شطرنجی ایّامم و در ششدر گیتی
دانگی ز حریفان نبرم، خصلتم این است ۱۰

از شور شکر خنده ی آن خون وفا نوش
کردم لب زخمی نمکین، عشرتم این است ۱۱

صعب است حزین گر نکشم سر به گریبان
از هر دو جهان زاویهٔ عزلتم این است ۱۲