شماره ۲۴۰ - مژگان سرکشت، رگ جان ها گرفته است

مژگان سرکشت، رگ جان ها گرفته است
بنگر که دست فتنه چه بالا گرفته است ۱

گاهی کشم سری به گریبان خویشتن
از بس دلم ز تنگی دنیا گرفته است ۲

آشوب محشریست، دلش نام کردهام
این قطره ای که شورش دریا گرفته است ۳

نامی ست بی نشان که به آن فخر می کنند
این هستیی که شهرت عنقا گرفته است ۴

تنگ است اگر به غمکدهٔ شهر جا، حزین
از دست ما، که دامن صحرا گرفته است؟ ۵