هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غنایی، بیانگر اسارت دل و مرغ دل در دام عشق و هوس است. شاعر از اسارت دل در عشق نرگسهای مست، گرفتاری مرغ دل در دام زلف معشوق، و جنون عشق سخن میگوید. در نهایت، تنها مرگ را راه رهایی از این اسارت میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند اسارت، جنون و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۵۴ - دل در هوس نرگس مستانه اسیر است
دل در هوس نرگس مستانه اسیر است
مرغ حرم امروز به بتخانه اسیر است ۱
چون آبله ام بود دلی در کف و اکنون
در دست تو بد مست چو پیمانه اسیر است ۲
مرغی نفتد بی طمع دانه به دامی
عنقای دل ماست که بی دانه اسیر است ۳
فریاد که این مرغ دل بال شکسته
در دام سر زلف تو چون شانه اسیر است ۴
شوریده دلم بازگرفتار جنون شد
زنجیر بیارید که دیوانه اسیر است ۵
مرگش مگر آزاد کند ورنه حزین را
خاطر به غم فرقت جانانه اسیر است ۶
مرغ حرم امروز به بتخانه اسیر است ۱
چون آبله ام بود دلی در کف و اکنون
در دست تو بد مست چو پیمانه اسیر است ۲
مرغی نفتد بی طمع دانه به دامی
عنقای دل ماست که بی دانه اسیر است ۳
فریاد که این مرغ دل بال شکسته
در دام سر زلف تو چون شانه اسیر است ۴
شوریده دلم بازگرفتار جنون شد
زنجیر بیارید که دیوانه اسیر است ۵
مرگش مگر آزاد کند ورنه حزین را
خاطر به غم فرقت جانانه اسیر است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - می به بزم ما امشب، از رمیده هوشان است
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - تا شمع دل، افروخته بزم حضور است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.