خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند چمن، غنچه، یوسف و خال برای بیان احساسات عمیق و زیباییهای عشق استفاده میکند. شاعر با بهرهگیری از تصاویر شاعرانه و استعارههای غنی، حالات عاشقانه و عرفانی را به تصویر میکشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷۴ - نسرین به چمن برندمد گر بدن این است
نسرین به چمن برندمد گر بدن این است
از غنچه صبا دم نزند گر دهن این است ۱
یک دیده جلا یافته از نکهت یوسف
صد دیده کند روشن، اگر پیرهن این است ۲
خال از خم آن زلف نمودی و نهفتی
بنما که جگر خون کن مشک ختن این است ۳
گرد سر آن طره، چمن سیر تذروی
پر میزد و می گفت: غریبان، وطن این است ۴
بی باده حزین از می گفتار تو مستیم
پیمانه بپیما که شراب کهن این است ۵
از غنچه صبا دم نزند گر دهن این است ۱
یک دیده جلا یافته از نکهت یوسف
صد دیده کند روشن، اگر پیرهن این است ۲
خال از خم آن زلف نمودی و نهفتی
بنما که جگر خون کن مشک ختن این است ۳
گرد سر آن طره، چمن سیر تذروی
پر میزد و می گفت: غریبان، وطن این است ۴
بی باده حزین از می گفتار تو مستیم
پیمانه بپیما که شراب کهن این است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - خوش آنکه، دلم در شکن زلف تو جا داشت
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - تو را نمودم و گفتم به دل، که یار این است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
