شماره ۲۸۱ - نبود خطری در ره بی پا و سران هیچ

نبود خطری در ره بی پا و سران هیچ
رهزن نزند قافلهٔ ریگ روان هیچ ۱

حشمان تو مست می نازند، مبادا
قسمت نرسانند به خونین جگران هیچ ۲

بر هم زن دلها نشود موی میانت
پا گر نگذارد سر زلفت به میان هیچ ۳

درماندهٔ سامان تهی دستی خویشم
دردا که نگیرند ز عاشق دل و جان هیچ ۴

گر جوهر خوی تو فتادهست ستمگر
با ما ز چه رو جور و جفا با دگران هیچ؟ ۵

نه رسم سلامی نه کلامی، نه پیامی
دل را خبری نیست از آن غنچه دهان هیچ ۶

ناکامی وکام تو حزین ، نقش بر آب است
امید نبندی به جهان گذران هیچ ۷