هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصری مانند بتخانه، نرگس مست، لعل آبدار، اشک حسرت، خاک لحد، گریه مستانه، شهیدان، شمع و پروانه، خرابات محبت و دل دیوانه استفاده کرده است. شاعر با تصاویر پراحساس و نمادین، حالات عاشقانه و عرفانی خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۲۹۱ - به آیینی که ترسا زاده از بتخانه می آید
به آیینی که ترسا زاده از بتخانه می آید
نگاه از گوشهٔ آن نرگس مستانه می آید ۱
مگر افکنده لعل آبدارش از نظر می را
که اشک حسرتی از دیدهٔ پیمانه می آید ۲
به یاد لعل میگون تو، در خاک لحد ما را
همان از دیده سیل گریهٔ مستانه می آید ۳
تجلّی زار می بینم، سر خاک شهیدان را
مگر شمعی به طوف مشهد پروانه می آید ۴
حزین آراستند از نو، خرابات محبّت را
مگر داغی به سر وقت دل دیوانه می آید ۵
نگاه از گوشهٔ آن نرگس مستانه می آید ۱
مگر افکنده لعل آبدارش از نظر می را
که اشک حسرتی از دیدهٔ پیمانه می آید ۲
به یاد لعل میگون تو، در خاک لحد ما را
همان از دیده سیل گریهٔ مستانه می آید ۳
تجلّی زار می بینم، سر خاک شهیدان را
مگر شمعی به طوف مشهد پروانه می آید ۴
حزین آراستند از نو، خرابات محبّت را
مگر داغی به سر وقت دل دیوانه می آید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - دمی که حرف وداعت به گوش می آید
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - طرب ای دل که یار می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.