شماره ۲۹۳ - صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می آید

صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می آید
سمن را جان برافشانم، کزو بوی تو می آید ۱

زبان نکته سنجان در دهان انگشت حیرت شد
تکلّم الحق از چشم سخن گوی تو می آید ۲

اگر خواهی که باز آید دل، ای آرام جان بازآ
علاج وحشت از رم خورده آهوی تو می آید ۳

گشاد تیره بختان از خم زلف تو می خیزد
شب ما روز کردن، از بر روی تو می آید ۴

حزین ، دیر و حرم را مست دارد ذکر توحیدت
به هر جا گوش دادم، بانگ یا هوی تو می آید ۵