شماره ۳۰۰ - شبی ز هجر تو ما را به سر نمی آید

شبی ز هجر تو ما را به سر نمی آید
که پارهٔ جگر از چشم تر نمی آید ۱

به رنگ مو، ز سرم خار پا برون آمد
چها که در ره عشقت به سر نمی آید ۲

نکوست هر چه کند با من فلک زده دوست
که بد، به دیدهٔ صاحب نظر نمی آید ۳

مگر به رنگ سبو، می به کام ما ریزند
ز دست بستهٔ ما کار بر نمی آید ۴

حزین بی خبر از خود، ز خود خبردار است
تو را که با خودی، از خود خبر نمی آید ۵