شماره ۳۲۴ - از سبزه سبز، پشت لب جویبار شد

از سبزه سبز، پشت لب جویبار شد
باغ از بهار، شاهد گلگون عذار شد ۱

دامن کشان ز هر طرفی ابر تر رسید
چون خانه ی حباب، هوا بی غبار شد ۲

شاخ از شکوفه، صبح تجلّی فروز گشت
چون زلف یار، ظلمت شب تار ومار شد ۳

طوفان چار موجه اشکم، جهان گرفت
رگ های ابر، چون مژه ام آبدار شد ۴

گیسوی چنگ گشت پریشان به مرگ غم
مینا خراب گریه ی بی اختیار شد ۵

چشم جهان چو شبنم گل در پریدن است
حسن بهار، فتنه گر روزگار شد ۶

ازکاروان فیض نگردی جدا حزین
پوید صبا پیاده ره و گل، سوار شد ۷