هوش مصنوعی: این شعر از حزین لاهیجی، شاعر ایرانی، به موضوعاتی مانند پیری، ناامیدی، عشق، انتظار و فقر می‌پردازد. شاعر از گذر زمان و تغییرات ناخوشایند زندگی سخن می‌گوید و احساساتی مانند درد، اندوه و تشنگی برای وصال را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و درد عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۲۶ - افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شد

افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شد
موی سفید در رگ این طفل، شیر شد ۱

روز فتادگی، شدم از سعی بی نیاز
پای ز کار رفته، مرا دستگیر شد ۲

چشم تو، تا پیاله ز خون دلم گرفت
این نازنین غزال، چنین شیرگیر شد ۳

دریا، چه پشت چشم کند نازک از حباب؟
نانم به آبروی چو گوهر، خمیر شد ۴

دولت چو یافت بدگهر، از وی کناره کن
درّنده تر شود، چو سگ سفله سیر شد ۵

تا داد سر به دشت جنونم شکوه عشق
داغم جگر شکافتر از چشم شیر شد ۶

مشنو فسون زهد که در تیره خاک هند
هر کس نیافت دولت دنیا، فقیر شد ۷

جان حزین تشنه جگر سوخت ز انتظار
فردای حشر و وعدهٔ وصل تو دیر شد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۵ - درکارگاه غیب چو طرح لباس شد
گوهر بعدی:شماره ۳۲۷ - پری گر وا کنم، پروانهٔ شمع تو خواهم شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.