شماره ۳۲۹ - جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شود

جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شود
چه غم است اینکه به کام دل احباب شود ۱

لاف عزلت زدن آن روز تمام است مرا
که خم ابروی او گوشهٔ محراب شود ۲

شمع روشن ننماید شب ظلمانی را
ساقیا می به قدح ربزکه مهتاب شود ۳

غفلت افزود تو را زاهد، از افسانهٔ عشق
نیشتر در دل افسرده، رگ خواب شود ۴

خشکی زهد، ز ما گرد برآورد حزین
دامن خرقه بیفشار که سیلاب شود ۵