شماره ۳۳۱ - بفشه چون ز بناگوش یار برخیزد

بفشه چون ز بناگوش یار برخیزد
خروش بلبل وبوی بهار برخیزد ۱

چه دولت است که در پای خم چو بنشینم
به جلوه، ساقی مشکین عذار برخیزد؟ ۲

به این کرشمه که از خاک کشتگان گذری
هزار ناله ز سنگ مزار برخیزد ۳

ز دامن مژهٔ چشم سرمه ای پوشش
به صید دل نگه جان شکار برخیزد ۴

ز ریزش مژه کز فیض اشک سیراب است
هزار رنگ گلم، ازکنار برخیزد ۵

درین چمن سرکلک تو سبز باد حزین
که شور بلبل ازین شاخسار برخیزد ۶