شماره ۳۶۰ - زهر غم هجر تو به جان کارگر افتاد

زهر غم هجر تو به جان کارگر افتاد
امّید وصال تو به عمر دگر افتاد ۱

در قلزم دل نیست همانا، نم خونی
کز دیده به دامان همه لخت جگر افتاد ۲

در دامن شب طره سیه مست، گشودی
بویى به دماغ آمد و شوری به سر افتاد ۳

عشق تو زند راه خراباتی و زاهد
این شعله چه شوخ است که در خشک و تر افتاد؟ ۴

تا باکه رخ از باده برافروخته بودی
کآتش به دل عاشق خونین جگر افتاد ۵

در هفت صدف گوهر غلتانی اگر هست
اشکی ست که از دامن مژگان تر افتاد ۶

آتشکده عشق، دل سوختگان است
بیزارم از آن شعله که در بال و پر افتاد ۷

ای آنکه کنی آتش دل تند به دامن
خوش باش که در خرمن جانم شرر افتاد ۸

ماند به دل تنگ، نه آزاد و نه بسمل
هر صید که در دام تو بیدادگر افتاد ۹

آمد به خیالش، به غلط نکهت زلفی
سنبل به بغل، باد صبا، بی خبر افتاد ۱۰

آمد به میان قصهای از سلسله موبی
در حلقهٔ سودازدگان شور و شر افتاد ۱۱

این آن غزل نغمه سرایان عراق است
کزکلک حزین تو، چه رنگین گهر افتاد ۱۲