شماره ۳۶۱ - بی پا و سر ز قدر و شرف کام می برد

بی پا و سر ز قدر و شرف کام می برد
پیر مغان مرا به ادب نام می برد ۱

جمشید را نگشته میسر ز جام خویش
کیفیتی، که خون دل آشام می برد ۲

مشت غبار ما ندهد گر فلک به باد
از ما به کوی یار، که پیغام می برد؟ ۳

با مهر و ذرّه پرتو فیض ازل یکی ست
هر کس به قدر همّت خود کام می برد ۴

یک قرص بیش در کف چرخ لئیم نیست
گر صبح می نهد به میان، شام می برد ۵

دل را فکنده عشق به میدان امتحان
گوی از میانه، زلف دلارام می برد ۶

تف باد بر دو رنگی دهر دنی حزین
کامی که داده است به ناکام می برد ۷