شماره ۳۶۹ - لب تشنهٔ تیغیم، ز کوثر چه گشاید؟

لب تشنهٔ تیغیم، ز کوثر چه گشاید؟
دریا کش زخمیم، ز ساغر چه گشاید؟ ۱

در سایهٔ داغیم، ز خورشید چه منّت؟
همسایهٔ بختیم، ز اختر چه گشاید؟ ۲

دارو ندهد سود به بیمار محبت
عمر ار گذرد تلخ ز شکر چه گشاید؟ ۳

تمکین رود از دست، دل آید چو به طوفان
دریا چو به هم خورد ز لنگر چه گشاید؟ ۴

ناصح چه دهد بیهده بر باد نفس را
دیوانهٔ عشقم، ز فسونگر چه گشاید؟ ۵

در طالع خود بیند اگر دولت وصلت
آیینه، نظر پیش سکندر چه گشاید؟ ۶

هر زخم به روی دل عاشق در فتحی ست
زین بیش ز تیغ تو ستمگر چه گشاید؟ ۷

تا یار شد از دیده، نهادم مژه بر هم
شهباز نظر دوخته ام پر چه گشاید؟ ۸

در بزم گشایند چو دیوان حزین را
خمّار، خم میکده را سر چه گشاید؟ ۹