شماره ۳۷۰ - ترسم از چشم خوشت غافل نگاهی سر زند

ترسم از چشم خوشت غافل نگاهی سر زند
در دل بی طاقت من اشک و آهی سر زند ۱

من به یک نظاره حیرانم چه گل چینم ز تو؟
حسن شوخت هر نفس، از جلوه گاهی سر زند ۲

عمر صرف دوستی کردم، بری حاصل نداد
زین چمن می خواستم مردم گیاهی سر زند ۳

گر شود آن برق جولان، گرم خودداری چنین
شعله ای ترسم ز هر مشت گیاهی سر زند ۴

از تغافل های گرم یار می ترسم حزین
آه بی تابانه ای از دادخواهی سر زند ۵