شماره ۳۷۵ - بیخودان بانگ اناالحق که درین دار زدند

بیخودان بانگ اناالحق که درین دار زدند
آتشی بود که در خرمن پندار زدند ۱

عاشقان را نرسد غیرگل داغ، چو شمع
آتشین لاله درین بزم به دستار زدند ۲

حال جان سوختگان، سوخته جانان دانند
رهروان، زابله آبی به خس و خار زدند ۳

عید دیدار مبارک به جگر سوختگان
که عجب نقشی از آن روی عرق بار زدند ۴

شد چو پیراهن فانوس فروزان به نظر
آستینی که به مژگان شرر بار زدند ۵

خال مشکین تو را زد چو رقم کلک قضا
داغ حسرت به دل نافهٔ تاتار زدند ۶

داغ دل خوش، که صفیری به خراش جگرم
دوش در حلقهٔ مرغان گرفتار زدند ۷

خوش بهشتی ست غم عشق که مرغان اسیر
در قفس قهقهٔ کبک به کهسار زدند ۸

از طرب چون نخروشد رگ جان تو حزین ؟
کز دم تیغ ستم زخمه برین تار زدند ۹