شماره ۳۸۱ - یاد آن زمان که بادهٔ عشرت به کام بود

یاد آن زمان که بادهٔ عشرت به کام بود
دوری که خوش گذشت به ما، دور جام بود ۱

ساقی ز خود شدیم، شرابی به کار نیست
مستانه جلوه های تو ما را تمام بود ۲

از بس گذشت بی تو به ما تیره، روزگار
روشن نشد که روز و شب ما کدام بود ۳

دوشم نمود باغ نوی، رنگ آل تو
جستم ز خواب، بوی گلم در مشام بود ۴

باشد به روز رفتهٔ عمرم امیدها
دیدم چو صبح دولت پروانه شام بود ۵

حرف الف نبود همان در میان حزین
در دل خیال قامت آن خوش خرام بود ۶