هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند مستی معنوی، عشق به معشوق، و پاکی دل سخن می‌گوید. شاعر از نگاه معشوق، سجده به پیشگاه دوست، و پاکی درونی در حضور ساقی (نماد عشق الهی) صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.

شماره ۳۸۷ - ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟

ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟
چو نامه در کف ما برگ تاک خواهد بود ۱

ز دستبرد نگاهت، چو صبح روشن شد
که تا به حشر، مرا سینه چاک خواهد بود ۲

زبان شانه سر حرف کی به چنگ آرد؟
چنین که طرّه تو را، تابناک خواهد بود ۳

چرا به سجدهٔ اهریمنان به خاک نهی
سری که در قدم دوست خاک خواهد بود؟ ۴

حزین اگر رخ ساقی عرق فشان گردد
تو را ز دل صدف سینه پاک خواهد بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۶ - امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
گوهر بعدی:شماره ۳۸۸ - حاشا که دل به درد تو دادن نهان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.