هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند مستی معنوی، عشق به معشوق، و پاکی دل سخن میگوید. شاعر از نگاه معشوق، سجده به پیشگاه دوست، و پاکی درونی در حضور ساقی (نماد عشق الهی) صحبت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۳۸۷ - ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟
ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟
چو نامه در کف ما برگ تاک خواهد بود ۱
ز دستبرد نگاهت، چو صبح روشن شد
که تا به حشر، مرا سینه چاک خواهد بود ۲
زبان شانه سر حرف کی به چنگ آرد؟
چنین که طرّه تو را، تابناک خواهد بود ۳
چرا به سجدهٔ اهریمنان به خاک نهی
سری که در قدم دوست خاک خواهد بود؟ ۴
حزین اگر رخ ساقی عرق فشان گردد
تو را ز دل صدف سینه پاک خواهد بود ۵
چو نامه در کف ما برگ تاک خواهد بود ۱
ز دستبرد نگاهت، چو صبح روشن شد
که تا به حشر، مرا سینه چاک خواهد بود ۲
زبان شانه سر حرف کی به چنگ آرد؟
چنین که طرّه تو را، تابناک خواهد بود ۳
چرا به سجدهٔ اهریمنان به خاک نهی
سری که در قدم دوست خاک خواهد بود؟ ۴
حزین اگر رخ ساقی عرق فشان گردد
تو را ز دل صدف سینه پاک خواهد بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۶ - امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
گوهر بعدی:شماره ۳۸۸ - حاشا که دل به درد تو دادن نهان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.