شماره ۳۸۸ - حاشا که دل به درد تو دادن نهان بود

حاشا که دل به درد تو دادن نهان بود
جان را کسی به هر چه خرد، رایگان بود ۱

حکم نگاه مست تو ای سیل عقل و دین
چون موج باده، در دل رگها روان بود ۲

غافل - ز نشئهٔ عشق کهن اسان
چندانکه سالخورده شود، نوجوان بود ۳

یا رب مباد در کف زال فلک اسیر
شهباز همّتی که بلند آشیان بود ۴

مشکل حکایتی ست که فکر طبیب عشق
عاجز به چارهٔ دلِ نامهربان بود ۵

آگه کسی چو من ز دل سخت چرخ نیست
آهم چو صبح، هم نفس آسمان بود ۶

باشد به لفظ، الفت معنی حزین درست
تا این شکسته پا قلمت، در میان بود ۷