شماره ۳۹۱ - آن یار بی حقیقت، پاس وفا ندارد

آن یار بی حقیقت، پاس وفا ندارد
پروای اشتیاقم، دیرآشنا ندارد ۱

دیوار خلق سایه چون نقش پا ندارد
در دهر پست همّت، افتاده جا ندارد ۲

کار سپند دل را انداختم به آتش
جز عشق، مشکل ما مشکل گشا ندارد ۳

غوغای کفر و اسلام در دین عارفان نیست
خلوت سرای وحدت، ما و شما ندارد ۴

خون مرا بحل کرد آن چشم نامسلمان
جوری چنین، فرنگی، هرگز روا ندارد ۵

تا صبح سینه از ما، درپیرهن نهفتی
خاطر نمی گشاید، محفل صفا ندارد ۶

دوش از برم چو رفتی، آگه نگشتم، آری
عمریّ و رفتن تو، آواز پا ندارد ۷

ای من خراب طورت، تعمیر دل نکردی
کاخ محبّت تو هرگز بنا ندارد ۸

یکتاست در رسایی، قامت قیامت من
شوخ است مصرع سرو، امّا ادا ندارد ۹

ای دل درین سر کو، پاس ادب ضرور است
از ناله لب فرو بند اینجا هوا ندارد ۱۰

تمثال زشت و زیبا یک خامه می شناسد
نقش کنشت و کعبه جز یک خدا ندارد ۱۱

پایان نمی پذیرد، شور حزین سرمست
خسن ابتدا ندارد، عشق انتها ندارد ۱۲