هوش مصنوعی: این شعر از حزین لاهیجی، شاعر ایرانی، سروده شده است. متن به زیبایی طبیعت، عشق، رنج‌های عاشقانه و ناله‌های دل شکسته اشاره دارد. شاعر از میگساران و خوش‌قدان می‌خواهد که لحظه‌ای به رنج‌های او بیندیشند و با وفا و مهربانی، دل عاشقان را شاد کنند. همچنین، از ظلم و بیدادی که بر او رفته است گلایه می‌کند و از طبیعت و عناصر آن مانند گل، شمشاد، و نسیم برای انتقال احساساتش استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و غنایی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و ظلم نیاز به درک عمیق‌تری از احساسات و تجربیات زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

شماره ۴۱۷ - میگساران چو هوای گل و شمشاد کنید

میگساران چو هوای گل و شمشاد کنید
لختی از خون جگر خوردن ما یاد کنید ۱

خوش قدان، خسرو وقت اید به اقبال بلند
ملک دل زآن شما شد، ستم آباد کنید ۲

به وفا خاطر عشّاق توان داشت نگاه
به جفا گر نتوانید دلی شاد کنید ۳

من تنک ظرف ستم نیستم و غمزه بخیل
سینه ام را هدف ناوک بیداد کنید ۴

عندلیبان چمن سیر، از آن باغ و بهار
به نسیمی من دلسوخته را یاد کنید ۵

سر چه باشد که دل و جان بفشانید به ذوق
هر چه دارید نثار ره صیاد کنید ۶

می زند جوش حزین از دل آزرده سخن
شیشه بر خاره زدم، صیدِ پریزاد کنید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - لبت به پیرهن تنگ غنچه خار کند
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - شامی که مست صبح امیدش نمی کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.