هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی، شاعر ایرانی، سروده شده است. متن به زیبایی طبیعت، عشق، رنجهای عاشقانه و نالههای دل شکسته اشاره دارد. شاعر از میگساران و خوشقدان میخواهد که لحظهای به رنجهای او بیندیشند و با وفا و مهربانی، دل عاشقان را شاد کنند. همچنین، از ظلم و بیدادی که بر او رفته است گلایه میکند و از طبیعت و عناصر آن مانند گل، شمشاد، و نسیم برای انتقال احساساتش استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غنایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و ظلم نیاز به درک عمیقتری از احساسات و تجربیات زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۴۱۷ - میگساران چو هوای گل و شمشاد کنید
میگساران چو هوای گل و شمشاد کنید
لختی از خون جگر خوردن ما یاد کنید ۱
خوش قدان، خسرو وقت اید به اقبال بلند
ملک دل زآن شما شد، ستم آباد کنید ۲
به وفا خاطر عشّاق توان داشت نگاه
به جفا گر نتوانید دلی شاد کنید ۳
من تنک ظرف ستم نیستم و غمزه بخیل
سینه ام را هدف ناوک بیداد کنید ۴
عندلیبان چمن سیر، از آن باغ و بهار
به نسیمی من دلسوخته را یاد کنید ۵
سر چه باشد که دل و جان بفشانید به ذوق
هر چه دارید نثار ره صیاد کنید ۶
می زند جوش حزین از دل آزرده سخن
شیشه بر خاره زدم، صیدِ پریزاد کنید ۷
لختی از خون جگر خوردن ما یاد کنید ۱
خوش قدان، خسرو وقت اید به اقبال بلند
ملک دل زآن شما شد، ستم آباد کنید ۲
به وفا خاطر عشّاق توان داشت نگاه
به جفا گر نتوانید دلی شاد کنید ۳
من تنک ظرف ستم نیستم و غمزه بخیل
سینه ام را هدف ناوک بیداد کنید ۴
عندلیبان چمن سیر، از آن باغ و بهار
به نسیمی من دلسوخته را یاد کنید ۵
سر چه باشد که دل و جان بفشانید به ذوق
هر چه دارید نثار ره صیاد کنید ۶
می زند جوش حزین از دل آزرده سخن
شیشه بر خاره زدم، صیدِ پریزاد کنید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - لبت به پیرهن تنگ غنچه خار کند
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - شامی که مست صبح امیدش نمی کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.