شماره ۴۱۸ - شامی که مست صبح امیدش نمی کنند

شامی که مست صبح امیدش نمی کنند
بخت سیاه ماست، سفیدش نمی کنند ۱

صیدی نمی کشند بتان در کمند عشق
تا سایه پرور گُل و بیدش نمی کنند ۲

معجز نگر که کشتهٔ شمشیر عشق را
صد غمزه می زنند و شهیدش نمی کنند ۳

نازم به رسم دیر که دربند غیر را
صد خرقه گر دریده مریدش نمی کنند ۴

هر بسته دل که سینه به برق فنا نداد
حاصل نصیب کِشتِ امیدش نمی کنند ۵

غمگین نمی رود کسی از خاک میکده
تا هم پیالهٔ مهِ عیدش نمی کنند ۶

شرح غم من است حزین در حریم دوست
افسانه ای که گفت و شنیدش نمی کنند ۷