هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی، شاعر ایرانی، بیانگر رنجها و سختیهایی است که شاعر در زندگی متحمل شده است. او از شکستن دست و بازو، دوری از بهشت، زندگی در محلهای آرام، تشنگی در بیابان، و بخششهای الهی مانند گرمی جگر و باران رحمت سخن میگوید. شاعر همچنین از فداکاریهای خود مانند بردن شمع به خاک شهدا و صبر در حرمان گلستان یاد میکند و در نهایت، از بخشش رگ ابر و ژاله به عنوان پاداش همت خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند 'دل و دیدهٔ خونابه چکان' ممکن است برای مخاطبان جوان تر سنگین باشد.
شماره ۴۲۸ - پای بستند و ره سعی نشانم دادند
پای بستند و ره سعی نشانم دادند
دست و بازو بشکستند و کمانم دادند ۱
جان سختم حذر از دوزخ جاوید نداشت
خانه در کوچهٔ آسوده دلانم دادند ۲
العطش زاست درین وادی تفسیده دلم
جگری گرمتر از ریگ روانم دادند ۳
بر رخ خرقه کشان هم در رحمت باز است
بار در انجمن باده کشانم دادند ۴
شمعها برده ام از صدق به خاک شهدا
تا دل و دیدهٔ خونابه چکانم دادند ۵
اجر صبری که به حرمان گلستان کردم
چمن آرایی آن سرو روانم دادند ۶
همّت از ابر نمی گشت طلبکار حزین
رگ ابر قلم ژاله فشانم دادند ۷
دست و بازو بشکستند و کمانم دادند ۱
جان سختم حذر از دوزخ جاوید نداشت
خانه در کوچهٔ آسوده دلانم دادند ۲
العطش زاست درین وادی تفسیده دلم
جگری گرمتر از ریگ روانم دادند ۳
بر رخ خرقه کشان هم در رحمت باز است
بار در انجمن باده کشانم دادند ۴
شمعها برده ام از صدق به خاک شهدا
تا دل و دیدهٔ خونابه چکانم دادند ۵
اجر صبری که به حرمان گلستان کردم
چمن آرایی آن سرو روانم دادند ۶
همّت از ابر نمی گشت طلبکار حزین
رگ ابر قلم ژاله فشانم دادند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۷ - بود آیا که ره مهر و وفا بگشایند؟
گوهر بعدی:شماره ۴۲۹ - عذر این بنده پذیرای دل و هوشش باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.