هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، با بهکارگیری تصاویر شاعرانه و استعاری، به موضوعاتی مانند عشق، بخشش، دلسوزی و آرامش روحی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند آیینه، خواب، طره، زلف و باده برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۲۹ - عذر این بنده پذیرای دل و هوشش باد
عذر این بنده پذیرای دل و هوشش باد
هر غباری ست ز آیینه فراموشش باد ۱
دامن مرحمت دولت ساقیست فراخ
جرم من پردگی خلق خطاپوشش باد ۲
یا رب آشفته مکن طرهاش از زاری دل
آه دوشینهٔ من خواب فراموشش باد ۳
از سر زلف، دل خام طمع در تاب است
سر شوریده دلان محرم آغوشش باد ۴
چشم دل پرده گشای گل مستورش شد
گوش جان نکته نیوش لب خاموشش باد ۵
کشد از خونم اگر باده، حلالش باشد
زند از شیرهٔ جان ساغر اگر، نوشش باد ۶
بلبل کلک حزین کز سخن آهنگان است
نغمه سنج سمن صبح بناگوشش باد ۷
هر غباری ست ز آیینه فراموشش باد ۱
دامن مرحمت دولت ساقیست فراخ
جرم من پردگی خلق خطاپوشش باد ۲
یا رب آشفته مکن طرهاش از زاری دل
آه دوشینهٔ من خواب فراموشش باد ۳
از سر زلف، دل خام طمع در تاب است
سر شوریده دلان محرم آغوشش باد ۴
چشم دل پرده گشای گل مستورش شد
گوش جان نکته نیوش لب خاموشش باد ۵
کشد از خونم اگر باده، حلالش باشد
زند از شیرهٔ جان ساغر اگر، نوشش باد ۶
بلبل کلک حزین کز سخن آهنگان است
نغمه سنج سمن صبح بناگوشش باد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۸ - پای بستند و ره سعی نشانم دادند
گوهر بعدی:شماره ۴۳۰ - بیان روشنی چون شمع دارم خصم جان خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.