شماره ۴۵۶ - بزمی که مست ناز مرا جلوه گاه بود

بزمی که مست ناز مرا جلوه گاه بود
بادام چشم، نقل شراب نگاه بود ۱

مأوای حادثات، شبستان زندگی ست
فانوس شمع ما نفس صبحگاه بود ۲

مفتی ناز، کرد جفا را چرا حلال؟
در ملّتی که شکوهٔ عاشق گناه بود ۳

صحبت میان حسن و محبّت چنین خوش است
با ما نگاه گرم تو برق و گیاه بود ۴

روشن نگشت چشم حزین از جمال تو
روزش تمام چون شب زلفت سیاه بود ۵