هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجها و دشواریهای درونی خود میگوید. او از آههایش که کوهها را ذوب میکند، از جستوجوی گوهری نایاب در خود، و از سرگشتگیاش که مانند گرداب است سخن میگوید. همچنین، او از عشق و اندوه خود مینالد و تأثیر هنر و شعرش بر دیگران را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج درونی و سرگشتگی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۶۷ - ز آهم بیستون چرخ، آتش تاب می گردد
ز آهم بیستون چرخ، آتش تاب می گردد
ز برق تیشهٔ من کوه آهن آب می گردد ۱
ز بس در خود پی آن گوهر نایاب می گردم
گریبان من از سرگشتگی گرداب می گردد ۲
به یاد روی آن گل پیرهن شب چون کشم آهی
کتان طاقتم را پرتو مهتاب می گردد ۳
چه سازد با دل افسردگان شور و نوای من؟
نمک در دیدهٔ غافل نهادان خواب می گردد ۴
حزین ازجوی خاطر سرو کلک جلوه زیب من
چه خون ها می خورد تا مصرعی سیراب می گردد ۵
ز برق تیشهٔ من کوه آهن آب می گردد ۱
ز بس در خود پی آن گوهر نایاب می گردم
گریبان من از سرگشتگی گرداب می گردد ۲
به یاد روی آن گل پیرهن شب چون کشم آهی
کتان طاقتم را پرتو مهتاب می گردد ۳
چه سازد با دل افسردگان شور و نوای من؟
نمک در دیدهٔ غافل نهادان خواب می گردد ۴
حزین ازجوی خاطر سرو کلک جلوه زیب من
چه خون ها می خورد تا مصرعی سیراب می گردد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۶ - تا سرو را هوای قدت سرفراز کرد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۸ - عشق تو که صد برهمن از کیش برآورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
