شماره ۴۸۶ - باد صبا فسانهٔ زلف تو ساز کرد

باد صبا فسانهٔ زلف تو ساز کرد
پیغام آشنا، شب ما را دراز کرد ۱

گردید قسمتم ز ازل عشق شعله خو
ساقی مرا به جرعهٔ می جانگداز کرد ۲

افزون شد از بهار خطت، شور عاشقان
نیرنگ باغ، نالهٔ مرغان دراز کرد ۳

گویا لبالب از می عجز و نیاز بود
پیمانه ای که چشم تو را مست ناز کرد ۴

مگشای لب به قصهٔ راز نهان حزین
نتوان حدیث شوق به عمر دراز کرد ۵