هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی بیانگر درد و رنج شاعر از ناملایمات زندگی، بیوفایی دنیا و دوری از یاران است. شاعر از شکست، قتل، فراموشی و دلتنگی سخن میگوید و از ناز و ترحم دیگران هراس دارد. در پایان، اشارهای به گفتوگوی پنهانی در میخانه و فراق از خود دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و تجربههای زندگی دارد.
شماره ۵۲۴ - سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابد
سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابد
همانا این هما از استخوانم لذّتی یابد ۱
به قتلم چون کمربندی، مکن آگه ترحم را
مباد این خصم سنگین دل مجال فرصتی یابد ۲
فرامش می کند ما را به وصلت چون رسد قاصد
شود بیگانه از یاران، دنی چون دولتی یابد ۳
مرا دل کلفت آلود است، در کارش تأمّل کن
مباد از پهلوی من تیغ نازت کلفتی یابد ۴
حزین ، ازگفتگو در زیر لب میخانه ای داری
دل از خود می رود چون با تو راه صحبتی یابد ۵
همانا این هما از استخوانم لذّتی یابد ۱
به قتلم چون کمربندی، مکن آگه ترحم را
مباد این خصم سنگین دل مجال فرصتی یابد ۲
فرامش می کند ما را به وصلت چون رسد قاصد
شود بیگانه از یاران، دنی چون دولتی یابد ۳
مرا دل کلفت آلود است، در کارش تأمّل کن
مباد از پهلوی من تیغ نازت کلفتی یابد ۴
حزین ، ازگفتگو در زیر لب میخانه ای داری
دل از خود می رود چون با تو راه صحبتی یابد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۳ - نشد شبی که می خونم از سبو نچکد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۵ - بدآموز وفا کی قدر ناز یار می داند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.