هوش مصنوعی: این شعر از حزین لاهیجی بیانگر درد و رنج شاعر از ناملایمات زندگی، بی‌وفایی دنیا و دوری از یاران است. شاعر از شکست، قتل، فراموشی و دل‌تنگی سخن می‌گوید و از ناز و ترحم دیگران هراس دارد. در پایان، اشاره‌ای به گفت‌وگوی پنهانی در میخانه و فراق از خود دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، استفاده از استعاره‌های پیچیده و لحن غمگین شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و تجربه‌های زندگی دارد.

شماره ۵۲۴ - سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابد

سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابد
همانا این هما از استخوانم لذّتی یابد ۱

به قتلم چون کمربندی، مکن آگه ترحم را
مباد این خصم سنگین دل مجال فرصتی یابد ۲

فرامش می کند ما را به وصلت چون رسد قاصد
شود بیگانه از یاران، دنی چون دولتی یابد ۳

مرا دل کلفت آلود است، در کارش تأمّل کن
مباد از پهلوی من تیغ نازت کلفتی یابد ۴

حزین ، ازگفتگو در زیر لب میخانه ای داری
دل از خود می رود چون با تو راه صحبتی یابد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲۳ - نشد شبی که می خونم از سبو نچکد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۵ - بدآموز وفا کی قدر ناز یار می داند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.