هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، به زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق او بر دل شاعر اشاره دارد. شاعر از زلف پریشان، چاه زنخدان، و طرّهٔ پیچان معشوق سخن می‌گوید و احساسات خود را با تصاویر شاعرانه بیان می‌کند. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، حسرت، و شور محشر در شعر دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۵۵۹ - شب سودازدگان زلف پریشان تو بس

شب سودازدگان زلف پریشان تو بس
صبح صادق نفسان چاک گریبان تو بس ۱

زمزم از حاجی و سرچشمه حیوان از خضر
لب ما جرعه کش از چاه زنخدان تو بس ۲

حسرتی در دلم از بال و پر افشانی نیست
بسملم را تپشی بر سر میدان تو بس ۳

آشیان نیست به گلبن، هوس مرغ اسیر
دل ما در شکن طرّهٔ پیچان تو بس ۴

سرم آموختهٔ زانوی، غمخواران نیست
کوی میدان وفا در خم چوگان تو بس ۵

عشق را نیست خراجی، به خرابی زدگان
عذر دیوان جزا، خاطر ویران تو بس ۶

شور محشر ز تو نقد آمده امروز حزین
داغ خورشید قیامت دل سوزان تو بس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - جلوهٔ ناز تو ای سرو روان ما را بس
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - ای طرّه برافشانده، خدا را ز گدا پرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.