شماره ۵۶۱ - تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس

تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس
از همچو تویی قسمت ما جور و جفا بس ۱

پیش تو کند فاش، پریشانی عاشق
پیغام دلم با سر زلف تو، صبا بس ۲

با عفو، گناهی بتر از ترک گنه نیست
چون دوست کریم است، مرا فعل خطا بس ۳

با سایهٔ گل خوی کن و نالهٔ بلبل
درگلشن ایجاد همین برگ و نوا بس ۴

بر سر گل باغ تو زیاد است حزین را
او را ز گلستان تو یک برگ گیا بس ۵