شماره ۵۶۳ - گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش

گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
می کنم خاطر خود را به تمنّای تو خوش ۱

وعده امروز، به فردای قیامت دادی
روزگار دل ما در غم فردای تو خوش ۲

ناخن خار رهت عقده گشا افتادهست
خاطر آبلهٔ بادیه پیمای تو خوش ۳

هر سر موی سمن بوی تو خوشتر ز همند
خط مشکین تو خوش، زلف چلیپای تو خوش ۴

دل تنگم که تمنّای پیامی دارد
چه شود گر شود از لعل شکرخای تو خوش؟ ۵

ای سر زلف دلاویز شکستت مرساد
سر شوریده دلان است به سودای تو خوش ۶

به چه تدبیر کنی خاطر خود شاد حزین
غم عشقی نکند، گر دل شیدای تو خوش؟ ۷