هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات متناقض خود در برابر زیباییهای طبیعت و زندگی سخن میگوید. او از ریزش مژهها، سایهٔ ابر بهاری، و حضور دوستان اهل دل لذت میبرد، اما در عین حال از افسردگی و گریههای بیاختیار نیز سخن میگوید. شاعر میان ناخوشی و خوشی در نوسان است و در نهایت دلش به خواستهٔ خداوند خوش است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به احساسات پیچیده مانند افسردگی و نوسان بین خوشی و ناخوشی، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۵۶۴ - دارم ز ریزش مژه، جیب و کنار خوش
دارم ز ریزش مژه، جیب و کنار خوش
باشد چمن به سایهٔ ابر بهار خوش ۱
چون شیشهی شکسته، در افسرده انجمن
می آیدم ز گریهٔ بی اختیار خوش ۲
هر جا معاشران تو باشند اهل دل
مستی خوش است و زهد خوش است و خمار خوش ۳
از دیده ام قدم مکش ای نازنین نهال
سرو سهی بود به لب جویبار خوش ۴
در گیر و دار ناخوش و خوش نیستم حزین
باشد دلم به خواستهٔ کردگار خوش ۵
باشد چمن به سایهٔ ابر بهار خوش ۱
چون شیشهی شکسته، در افسرده انجمن
می آیدم ز گریهٔ بی اختیار خوش ۲
هر جا معاشران تو باشند اهل دل
مستی خوش است و زهد خوش است و خمار خوش ۳
از دیده ام قدم مکش ای نازنین نهال
سرو سهی بود به لب جویبار خوش ۴
در گیر و دار ناخوش و خوش نیستم حزین
باشد دلم به خواستهٔ کردگار خوش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۳ - گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
گوهر بعدی:شماره ۵۶۵ - برقع طرف نگردد، با آتشین عذارش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.