شماره ۵۶۵ - برقع طرف نگردد، با آتشین عذارش

برقع طرف نگردد، با آتشین عذارش
چون شمع می توان دید، در پرده آشکارش ۱

با صد جهان شکایت، زخم دلم دهان بست
یارب چه نکته سنجد، چشم کرشمه بارش؟ ۲

سامان طرفه ای داد، عشق تو چشم ما را
در کف عنان دریا، در آستین بهارش ۳

شد از تپانچه نیلی رخسار یوسف ما
دیگر طمع چه باشد، ز اخوان روزگارش؟ ۴

گیرم که لب نبندم، پیش که می توان گفت
کآتش به سینه دارم، از لعل آبدارش؟ ۵

چشم گرسنه مستش، از خون نمی شود سیر
تیغ سیاه تا بست، مژگان سرمه دارش ۶

عمریست بسمل ما در خاک و خون تپان است
باشدکه بر سر آید، آن نازنین سوارش ۷

داغ تو را ز عزّت مانند لاله و گل
از دست هم ربایند دلهای بیقرارش ۸

از سوز دل حزینت از بس گریست چون شمع
آتش به عالمی زد مژگان اشکبارش ۹