هوش مصنوعی:
این شعر با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف طبیعت، عشق، و رنجهای عاشقانه میپردازد. شاعر از جلوههای طبیعت مانند شمشاد، جویباران، و سرو آزاد برای بیان احساسات خود استفاده میکند. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق نافرجام، اسارت، و آرزوی آزادی اشاره دارد. در پایان، شاعر از دل شوریده و عاشق خود میگوید که در برابر بیداد عشق تسلیم شده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و اسارت نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۵۷۹ - قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش
قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش
تماشا در بهشت افتاد، از حسن خدادادش ۱
شمارد موج نقش جویباران، طوق قمری را
سر و برگ گرفتاران ندارد سرو آزادش ۲
برآرد ناز شیرین شعله ها از خرمن خسرو
چو گیرد بیستون را زیر برق تیشه فرهادش ۳
دمد بوی بهار عشق، افسون گرفتاری
قفس در زیر پر دارند، مرغان چمن زادش ۴
دل شوریدهٔ من می خروشد با شب آهنگان
نمی داند گران خواب فراموشی ست صیادش ۵
نه تاب ناله دارم نه تمنای وفا امّا
چه سازد دل، که عاشق شکوه افتاده ست بیدادش ۶
حزین افکندی از کف خامهٔ شیرین نوا اما
چو بانگ تیشه در کوه و کمر پیچید فریادش ۷
تماشا در بهشت افتاد، از حسن خدادادش ۱
شمارد موج نقش جویباران، طوق قمری را
سر و برگ گرفتاران ندارد سرو آزادش ۲
برآرد ناز شیرین شعله ها از خرمن خسرو
چو گیرد بیستون را زیر برق تیشه فرهادش ۳
دمد بوی بهار عشق، افسون گرفتاری
قفس در زیر پر دارند، مرغان چمن زادش ۴
دل شوریدهٔ من می خروشد با شب آهنگان
نمی داند گران خواب فراموشی ست صیادش ۵
نه تاب ناله دارم نه تمنای وفا امّا
چه سازد دل، که عاشق شکوه افتاده ست بیدادش ۶
حزین افکندی از کف خامهٔ شیرین نوا اما
چو بانگ تیشه در کوه و کمر پیچید فریادش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۸ - بود یارم غم دیرینهء خویش
گوهر بعدی:شماره ۵۸۰ - چو موج می جدا از باده نتوان کرد پیوستش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.