شماره ۵۸۴ - از چشم خویش باشد، باغ و بهار درویش

از چشم خویش باشد، باغ و بهار درویش
صد رنگ گل برآرد، اشک از کنار درویش ۱

گر سیل فتنه گیرد، روی زمین سراسر
از جای خود نجنبد، کوه وقار درویش ۲

مهر، آیت جمالش، کین جلوه جلالش
هستند چرخ و انجم در اختیار درویش ۳

ای منکر طریقت، بر جان خود ببخشای
تیغ برهنه باشد، جسم فگار درویش ۴

گر باد فتنه عالم، بر یکدگر برآرد
حاشا شود پریشان، مشت غبار درویش ۵

هم عاشق است و معشوق،هم شاهد است و مشهود
عقل آگهی ندارد، ازکار و بار درویش ۶

جان حزین مسکین، از فقر زندگی یافت
آب حیات باشد، در جویبار درویش ۷