شماره ۵۸۶ - هجران رسیده، کی برد از روزگار، فیض

هجران رسیده، کی برد از روزگار، فیض
شاخ بریده را نبود از بهار، فیض ۱

می پرورد نگاه تو هر ذرّه را چو مهر
عام است دور چشم تو در روزگار فیض ۲

اقلیم بیخودی همه فصلیش خوش هواست
دیوانه می برد ز خزان و بهار فیض ۳

مستان اگر برند ز ابر بهار فیض
ما می بریم از مژه اشکبار فیض ۴

بی زخم ناوکی چه خوشی صید عشق را
دل می برد ز غمزهٔ عاشق شکار فیض ۵

ورزم به تیره بختی خود عشق، در نهان
تا برده ام ز ساقی مشکین عذار فیض ۶

نبود حزین به روزنهٔ صبح، چشم ما
ایجاد می کند دل شب زنده دار فیض ۷