شماره ۵۹۸ - ای نمک حسن تو، شور نمکدان عشق

ای نمک حسن تو، شور نمکدان عشق
زلف خم اندر خمت، سلسه جنبان عشق ۱

ناز تو یک سو فکند پرده ی انکار را
می چکد از دامنت خون شهیدان عشق ۲

شورش محشر دمید از دل دیوانه ام
صبح قیامت بود، چاک گریبان عشق ۳

ساز ز خود رفتگان، مختلف آهنگ نیست
امت یک ملتند، گبر و مسلمان عشق ۴

در دل تفسیده ام آبله باشد خیال
گرمتر از اخگر است، ریگ بیابان عشق ۵

رنگ پرافشان من، هدهد شهر سباست
ﺁﻩ ﻓﻠﮏ ﺳﯿﺮ ﻣﻦ، ﺗﺨﺖ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ عشق ۶

عقل سیه نامه گو، اشک ندامت ببار
خنده به یونان زند، طفل دبستان عشق ۷

هر نفس از گلبنی ست شور صفیرم بلند
نغمه پریشان زند، مرغ گلستان عشق ۸

بلبل طبع مرا، بیهده گویا مکن
این من و دستان من، کیست زبان دان عشق؟ ۹

سدره نشینی کند، باز چو آید زوال
مرغ همایون دل، از پر و پیکان عشق ۱۰

شکر چه گویم حزین دولت دیدار را؟
دیده گهر سنج حسن، لب شکر افشان عشق ۱۱