شماره ۶۱۵ - حاجت اگر بری، در دولتسراست دل

حاجت اگر بری، در دولتسراست دل
محرم اگر شوی، حرم کبریاست دل ۱

فتح دل شکسته میسر شود تو را
در عرصهٔ دو کون، مظفر لواست دل ۲

تا زخمهای سینه بدوزم، دماغ کو؟
تا داغ عشق را بشمارم کجاست دل؟ ۳

کو آن زبان که جور تو را آورد سپاس؟
آمد میسر از ستم ات هر چه خواست دل ۴

برگ سمن حجاب ز شبنم نمی کند
ای گل، به پاک دیدگی ما گواست دل ۵

سودای عشق مایه ی نقصان نمی دهد
افزود بر بضاعت اشک، آنچه کاست دل ۶

مست سماع معنی بیگانه ام حزین
تا با زبان خامه مرا آشناست دل ۷