هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و سوزش درونی سخن میگوید. شاعر از سوختن در آتش عشق، از دست دادن خود در راه معشوق و فداکاریهای بیثمر میگوید. او از گرمای سوزان عشق که حتی از سوختن پروانه هم بیشتر است، سخن میراند و در نهایت از سوختن در راه افسانهها و وحدت حرف میزند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۳۶ - پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم
پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم
آتش به سنگ بود که ما خانه سوختیم ۱
لب ناچشیده از نفس آتشین خویش
چون داغ لاله، باده به پیمانه سوختیم ۲
دل بوده است محفل شمع طراز ما
خود را عبث به کعبه وبتخانه سوختیم ۳
یک شعله برق خرمن دلها بود ولی
ما گرمتر ز سوزش پروانه سوختیم ۴
خوابم حزین ز مصرع وحدت به دیده سوخت
ما خود نفس ز گفتن افسانه سوختیم ۵
آتش به سنگ بود که ما خانه سوختیم ۱
لب ناچشیده از نفس آتشین خویش
چون داغ لاله، باده به پیمانه سوختیم ۲
دل بوده است محفل شمع طراز ما
خود را عبث به کعبه وبتخانه سوختیم ۳
یک شعله برق خرمن دلها بود ولی
ما گرمتر ز سوزش پروانه سوختیم ۴
خوابم حزین ز مصرع وحدت به دیده سوخت
ما خود نفس ز گفتن افسانه سوختیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۵ - موسی صفت به داغ ظهور تو سوختیم
گوهر بعدی:شماره ۶۳۷ - شیر و شکر ز تلخی ایّام می کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.