شماره ۶۳۷ - شیر و شکر ز تلخی ایّام می کشم

شیر و شکر ز تلخی ایّام می کشم
از زهر چشم، روغن بادام می کشم ۱

در بزم عیش دور به ما دیر می رسد
یکسال در میانه چو گل جام می کشم ۲

در موج خیز عشق گران است لنگرم
باری که بر دل است به آرام می کشم ۳

از طایر مراد کنارم نشد تهی
تا در غبار خاطر خود دام می کشم ۴

ساقی، کجاست بادهٔ آتش مزاج تو؟
صد رنگ خواری از خرد خام می کشم ۵

در چشم روزنم نخلیده ست پرتوی
منّت ز بخت تیره سرانجام می کشم ۶

در عاشقی ندیده بهارم خزان، حزین
ساغر به یاد آن رخ گل فام می کشم ۷