شماره ۶۳۹ - سر تا قدم از خون جگر، غیرت باغم

سر تا قدم از خون جگر، غیرت باغم
گلرنگ تر از لاله بود پنبهٔ داغم ۱

در میکدهٔ درد، چو من نیست حریفی
جوشد ز لب خویش چو تبخاله ایاغم ۲

دارم دلی آزرده تر از خاطر مجنون
آشفته تر از طرهٔ لیلی ست دماغم ۳

تا شور جنون داشت دلم، درد یکی بود
از عشق، پرآشوبتر افتاد فراغم ۴

سرگشتگیم برد ز ره راهنما را
صد خضر درین بادیه گم شد به سراغم ۵

منقار بریدند ز مرغان چمن سیر
خاطر چه گشاید ز نوا سنجی زاغم ۶

افزود حزین آتشم افسانهٔ ناصح
چون لاله ازین باد برافروخت چراغم ۷