شماره ۶۴۰ - ترسم که پریشان شود از ناله غبارم

ترسم که پریشان شود از ناله غبارم
در کوی تو خاموشی از آن است شعارم ۱

این مژده ز من بال فشانان چمن را
کنج قفس امسال گذشته ست بهارم ۲

نارس نگهی دیدم و آشفته ترم ساخت
ساقی می کم داد و فزون گشت خمارم ۳

پیداست که خواهی به سر تربتم آمد
چون دل نتپد بی سببی سنگ مزارم ۴

ای صبح بیا هم نفسم باش زمانی
شاید به صفا با تو دمی چند برآرم ۵

محویم حزین از دل چون آینه خویش
افتاده به دیدار پرستی سر و کارم ۶