هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر عشق و رهایی از قید و بندهای دنیوی است. شاعر از مینوشی، عشق و رهایی از تظاهر به ورع سخن میگوید و به صبر و تحمل در برابر سختیهای زمانه اشاره میکند. همچنین، تمایل به تغییر و باز کردن درهای بسته با امید و اشک را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای شراب و عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رهایی از قیود اجتماعی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۵۸ - برخیز راه میکده ی عشق سرکنیم
برخیز راه میکده ی عشق سرکنیم
سجّادهٔ ورع، به می ناب تر کنیم ۱
آن سرو سرفراز کجا جلوه می کند؟
تا شکوه ای ز کوتهی بال و پر کنیم ۲
خونابه از تحمّل ما می خورد فلک
زهر زمانه را به مدارا شکر کنیم ۳
چون حلقه، چند در پس در میتوان نشست؟
درهای بسته باز، به آه سحر کنیم ۴
از حد گذشت سختی ایّام و جور یار
آتش شویم و در دل خاری اثر کنیم ۵
از دل غبار توبه، به افیون نمی رود
دلق ورع مگر به شط باده تر کنیم ۶
دریا اگر چه هست در آغوش ما حزین
لب تر ز جوی خویش، چو آب گهر کنیم ۷
سجّادهٔ ورع، به می ناب تر کنیم ۱
آن سرو سرفراز کجا جلوه می کند؟
تا شکوه ای ز کوتهی بال و پر کنیم ۲
خونابه از تحمّل ما می خورد فلک
زهر زمانه را به مدارا شکر کنیم ۳
چون حلقه، چند در پس در میتوان نشست؟
درهای بسته باز، به آه سحر کنیم ۴
از حد گذشت سختی ایّام و جور یار
آتش شویم و در دل خاری اثر کنیم ۵
از دل غبار توبه، به افیون نمی رود
دلق ورع مگر به شط باده تر کنیم ۶
دریا اگر چه هست در آغوش ما حزین
لب تر ز جوی خویش، چو آب گهر کنیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۷ - کام اگر حاصل از آن لعل می آشام کنیم
گوهر بعدی:شماره ۶۵۹ - خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.