هوش مصنوعی:
متن بالا دعوتی شاعرانه برای بیداری و بهرهگیری از لحظات معنوی و روحانی است. شاعر از خواننده میخواهد تا از خواب برخیزد و از فرصتهای زودگذر زندگی استفاده کند، به ویژه لحظات سحرگاه را که سرشار از معنویت و تجلی الهی است. همچنین، اشارهای به گذرا بودن زندگی و اهمیت استفاده از فرصتها دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۶۶۰ - برخیز که دامان سحرگاه بگیریم
برخیز که دامان سحرگاه بگیریم
کام دو جهان از دل آگاه بگیریم ۱
تا ساغر هر ذره پر از صاف تجلی ست
یک جرعه به نام خوش الله بگیریم ۲
سلطان جهان می گذرد با حشم و خیل
برخیز فقیرانه سر راه بگیریم ۳
در پای علم فتح و ظفر روی نماید
بشتاب که پای علم آه بگیریم ۴
بگذار حزین دامن این عمر سبک پی
تاکی سر این رشته ی کوتاه بگیریم؟ ۵
کام دو جهان از دل آگاه بگیریم ۱
تا ساغر هر ذره پر از صاف تجلی ست
یک جرعه به نام خوش الله بگیریم ۲
سلطان جهان می گذرد با حشم و خیل
برخیز فقیرانه سر راه بگیریم ۳
در پای علم فتح و ظفر روی نماید
بشتاب که پای علم آه بگیریم ۴
بگذار حزین دامن این عمر سبک پی
تاکی سر این رشته ی کوتاه بگیریم؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۹ - خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنم
گوهر بعدی:شماره ۶۶۱ - دل را به نهانخانهٔ دیدار فرستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.