هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج درونی خود میگوید و از بیطاقتی، حسرت، و غمهایش سخن میراند. او با تصاویر شاعرانه مانند ابر گریان، شمع سحری، و طوفان، احساسات خود را بیان میکند و از این که نمیداند بر چه احوالی گریه میکند، حیران است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسال دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند حسرت و درد درونی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۶۶ - به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟
به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟
چنین رنگین به یاد چهره آل که می گریم؟ ۱
درین بستان سرا در سایه سرو سرافرازی
به حسرت از غم کوتاهی بال که می گریم؟ ۲
سراپا گشته ام یک چشم تر چون ابر و حیرانم
به این طوفان نمی دانم بر احوال که می گریم؟ ۳
ندیدم شمع را بیش از شبی هرگز فرو گرید
من آتش جگر یارب، به اقبال که می گریم؟ ۴
حزین آماده شبگیر چون شمع سحرگاهی
درین محفل به حسرتزار آمال که می گریم؟ ۵
چنین رنگین به یاد چهره آل که می گریم؟ ۱
درین بستان سرا در سایه سرو سرافرازی
به حسرت از غم کوتاهی بال که می گریم؟ ۲
سراپا گشته ام یک چشم تر چون ابر و حیرانم
به این طوفان نمی دانم بر احوال که می گریم؟ ۳
ندیدم شمع را بیش از شبی هرگز فرو گرید
من آتش جگر یارب، به اقبال که می گریم؟ ۴
حزین آماده شبگیر چون شمع سحرگاهی
درین محفل به حسرتزار آمال که می گریم؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۵ - در هجر تو تا چند من زار بگریم
گوهر بعدی:شماره ۶۶۷ - نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.